Amsterdam & Rotterdam


De Nieuwe Poort duikt in de wereld van jeugdwerkloosheid. Samen met wetenschappers, opiniemakers én jongeren zelf onderzoeken we de problemen, de oorzaken en de kansen. Voor een reeks prikkelende blogs vroegen we oud-minister van Sociale Zaken Ad Melkert: Hoe brengen we echt verandering teweeg?


Overal waar ik kijk wordt gebouwd. Alles wat ik lees over de economie wijst omhoog. Iedereen lijkt druk aan het werk te zijn. Sommige werkgevers zeggen zelfs: we kunnen geen personeel vinden! Alles lijkt dus in de goede richting te wijzen. Maar is dat wel zo? Of lijkt het mooier dan het in werkelijkheid is?

De ervaring leert dat als de grootste economische zorgen voorbij lijken het ‘ieder voor zich-denken’ weer de overhand krijgt. ‘Het gaat toch goed?’ is daarmee codetaal voor: mensen redden zichzelf wel, dus we kunnen met minder aandacht en geld toe. Maar achter die schijnbare schermen van tevredenheid schuilen nog altijd de problemen van voorheen: school drop-outs, frustraties door vooroordelen, bedrijven die vragen en klagen en jongeren die denken niet mee te kunnen of mogen doen in de samenleving.

Wat ik altijd vreemd heb gevonden is dat wij jongeren niet de helpende hand bieden in het gat dat ontstaat na het afronden van een opleiding. Zolang je naar school gaat is er een contract tussen jou en de samenleving; jij ontvangt goed onderwijs waar je baat bij hebt en wij krijgen goed opgeleide burgers en productieve werkers daarvoor terug. Maar zodra je van school af bent, moet je het zelf maar uitzoeken. Terwijl het belang aan twee kanten gediend zou kunnen worden door aandacht en begeleiding, zolang dat nodig is. Want hoewel het velen lukt om na hun opleiding aan een baan te komen (hetzij soms met meer geluk dan wijsheid), is er nog altijd een grote groep die hier blijft steken. Die terechtkomen in uitkeringssituaties en hun afstand tot de maatschappij steeds groter zien worden.

Waarom bieden we jongeren geen starterscontract aan als brug tussen school, beroepsopleiding of universiteit en werk? Is dat niet in de geest van de “Jongerengarantie” die in heel Europa, en ook dus door onze regering, is afgesproken? Door middel van mentor begeleiding, taalles, presentatie-advies, servicebanen en werkervaring bij de politie, bij bedrijven, in het onderwijs en de zorg, kunnen we ervoor zorgen dat iedereen zijn plek kan vinden in de maatschappij. Betaald naar prestatie, in plaats van een uitkering. Laten we ruimte creëren voor gemeenten om afspraken te maken met bedrijven en organisaties, zodat zij een aanbod kunnen doen aan een ieder die wil en kan. Zo kunnen we met elkaar de poort openen naar werk, in plaats van de deur dichtdoen na school.

Ad Melkert is voormalig minister van Sociale Zaken en Werkgelegenheid, en oud-partijleider van de PvdA. Als adviseur is hij betrokken bij het platform Jongeren, Werk en Hoop waarmee De Nieuwe Poort op duurzame wijze jeugdwerkloosheid wil bestrijden in Nederland. Meer weten? Klik hier.

Lees hier de volgende blog van Ad Melkert.