Horeca & zaalverhuur

Amsterdam & Rotterdam

Eindelijk een slagvaardige aanpak van de personeelstekorten in de zorg. Een erkenning dat het niet de markt alleen is die vraag en aanbod bij elkaar brengt. Nu het onderwijs nog, betoogt Ad Melkert.

Wanneer jongeren op zoek gaan naar een baan zijn velen gecharmeerd van zekerheid en een duidelijk loopbaanperspectief. Dat is ook te zien bij de huidige groei van de werkgelegenheid. Heel wat nieuwkomers op de arbeidsmarkt vinden het prettig om niet voortdurend afhankelijk te zijn van de grillen van de vraag naar zzp-diensten.

Tegelijkertijd zijn er legio signalen over personeelstekorten in het onderwijs, in de zorg en bij de politie. De lerarentekorten in het basisonderwijs worden tegenwoordig opgelost door zij-instromers toe te laten, zonder dat er tijd is voor een gedegen voorbereiding, zag ik bij Nieuwsuur. Van de politie is bekend dat er een grote pensioengolf aankomt. En de vraag naar meer handen aan het bed in de zorg klinkt al jarenlang als een oud refrein.

Maar in de zorg lijkt nu eindelijk een meer slagvaardige aanpak in de maak. Minister Hugo de Jonge neemt het voortouw bij het oplossen van de personeelsproblemen. Eindelijk een erkenning dat het niet de markt alleen is die vraag en aanbod bij elkaar brengt waar het het hardst nodig is. Het kan niet anders of hij heeft inspiratie opgedaan bij het “Diner Pensant” van het platform Jongeren, Werk en Hoop, waar hij vorig jaar nog als wethouder kwam luisteren. Nu is het zaak om met deze aanpak de werkzoekenden te bereiken die juist de banen met meer zekerheid zoeken.

‘Minister Slob zegt in feite dat het zijn verantwoordelijkheid niet is. Dat scholen en gemeenten het maar zelf moeten zien op te lossen.’

In het onderwijs zijn ze helaas nog niet zover. Op de website van de Rijksoverheid lees ik: “Het is onmogelijk om aan te geven hoe groot het personeelstekort in het onderwijs op dit moment is. Dan zou het ministerie van OCW alle scholen moeten vragen om de openstaande vacatures voortdurend centraal te registreren. Dat zou tot meer administratie leiden, wat ten koste zou gaan van het onderwijs.”

Vreemd. Iedere school zet zijn vacatures toch ergens in de etalage? Dan kan het ook niet moeilijk zijn dit landelijk inzichtelijk te maken. Als je beter leest, zegt minister Slob in feite dat het zijn verantwoordelijkheid niet is. Dat scholen en gemeenten het zelf maar moeten zien op te lossen.

Zelfs in goede tijden is de arbeidsmarkt niet zomaar een markt. Zeker niet als het gaat om dit soort essentiële onderdelen voor onze samenleving. Daar is regie nodig. Én politiek lef. Want op je beloftes wordt je als politicus afgerekend, vooral als het mis gaat. Mocht dit Hugo de Jonge onverhoopt overkomen, dan kan hij altijd nog terug naar het vak waar hij begon: het basisonderwijs. Daar zullen ze hem ongetwijfeld met open armen ontvangen.


Foto: Richard Broekhuijzen