Mo

Het is geen prater, Mo Zarkawi. Je zou hem de stille kracht van onze Rotterdamse keuken kunnen noemen: rustig, beleefd en een harde werker. Hij komt een beetje los in het bijzijn van zijn collega Rami, die tijdens het gesprek als tolk fungeert. Met Rami klikte het meteen. De oorlog in Syrië dreef hen allebei naar Nederland en net als Rami verbleef Mo een tijdlang in AZC’s. Hier wachtte hij op toestemming om aan het werk te gaan. Via Stichting Nieuw Thuis kon hij uiteindelijk bij De Nieuwe Poort aan de slag.

Inmiddels staat Mo een jaar bij De Nieuwe Poort in de keuken. Dat gaat hem uitstekend af, want in Syrië werkte hij ook als chef. Als we hem vragen wat hem inspireert in zijn werk, roept Rami ‘Mij natuurlijk!’ We lachen, maar Rami heeft gelijk: Mo houdt van mensen. Collega’s zoals Rami, maar ook mensen uit zijn omgeving, degenen die hem helpen met taal, school en werk. En zijn gezin natuurlijk, zijn vrouw en twee jonge dochters. Als hij hen een mooie toekomst kan bezorgen, is het leven wat Mo betreft geslaagd.

Dat betekent trouwens niet dat hij zelf geen dromen heeft. Voor nu zit hij goed bij De Nieuwe Poort, maar ooit wil hij zijn eigen restaurant openen. De keuken? Arabisch-Nederlandse fusion. Mo is namelijk een expert in het combineren van verschillende smaken, vertelt Rami trots. Mo drinkt verlegen lachend zijn thee. We zeiden het al: een stille kracht.